அத்தியாயம் – 27  அவளின் மடியையே தலையணையாக்கி, அவளின் கண்ணிற்குள்ளேயே தன் காயங்களையும் புகுத்தி, சத்தம் இல்லாமல் கண்ணீரில் நனைந்தான்

அத்தியாயம் – 25 ஆராதனா கேட்ட கேள்வியில் தேவா திகைத்து நிற்க, ‘பதில் வேணும்’ என்ற ரீதியில் அவன் கண்ணை

நேசம்-16 அடர்த்தியான அந்தகாரமான இரவு நேரம். நகரத்தின் புறநகர் பகுதியில் இருந்த சொகுசு பங்களா ஒன்றில், அந்தப் பிரம்மாண்டமான அறையின்

சமுத்திரா – 40: ‘சமுத்திரா!’ என்னும் மாய விளையாட்டையும், அந்த உலகத்தைய விட்டு நண்பர்கள் அனைவரும் நம் உலகத்திற்கு திரும்பி

ப்ரியம் 17   அந்தி சாய்ந்த வானம் செம்மஞ்சள் நிறத்தில் திகழ, சூரியன் தூரத்தில் உள்ள தென்னை மரங்களின் பின்னால்

ப்ரியம் 16 விடியல் இன்னும் முழுவதுமாக விடியவில்லை.  கிராமத்தின் மீது பரவியிருந்த மங்கலான பனி, இரவின் நினைவுகளை மெதுவாக மறைத்துக்