தூரிகை தமிழ் நாவல்கள்

அத்தியாயம்-32     காலம் படபடவென்று ஓடியதன் விளைவாய் அஞ்சனாவும் அர்ஜுனும் தங்களது இறுதியாண்டை முடிக்கும் நிலையில் இருந்தனர்.  

அத்தியாயம்-31   “முடியாது.. இது நடக்காது” என்று அக்ஷை ஆத்திரத்துடன் கண்கள் சிவக்க கத்த,    “நான் உங்க கிட்ட

சுழலி-21 எதிர்பாராததை எதிர்பார்க்கும் தருணத்தில் நடத்துவதுதான் இந்த விதியின் விளையாட்டு. செந்தூரன் மடிவான், உயிரையும் உடலையும் பிடித்து செல்லலாம் என்று

சுழலி-20 கல்வராயன் மலை. நேரம் கடந்துக் கொண்டிருந்தது. வஞ்சன் தனது இறுதி நொடிக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தான். கருநாகத்தின் நஞ்சு மெல்ல

திமிர்-12     மறுநாள் விடியலிலேயே அம்மாப்பட்டியிலிருந்து கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார் அரசி. தனக்கென மீதமிருக்கும், ஒற்றைச் சொந்தத்தைப் பார்த்ததில் அவருக்கு

உணவை எடுத்துக்கொண்டு மருத்துவமனைக்குச் சென்ற இரு பெண்களின் முகமும் களையிழந்திருந்தது. அதனை இருவருமே தங்களுக்குள் மறைத்துக்கொள்ள, பவித்ராத்யாவைக் கண்டதும் கண்களில்