தூரிகை தமிழ் நாவல்கள்

அத்தியாயம்-32     காலம் படபடவென்று ஓடியதன் விளைவாய் அஞ்சனாவும் அர்ஜுனும் தங்களது இறுதியாண்டை முடிக்கும் நிலையில் இருந்தனர்.  

அத்தியாயம்-31   “முடியாது.. இது நடக்காது” என்று அக்ஷை ஆத்திரத்துடன் கண்கள் சிவக்க கத்த,    “நான் உங்க கிட்ட

சுழலி-21 எதிர்பாராததை எதிர்பார்க்கும் தருணத்தில் நடத்துவதுதான் இந்த விதியின் விளையாட்டு. செந்தூரன் மடிவான், உயிரையும் உடலையும் பிடித்து செல்லலாம் என்று

சுழலி-20 கல்வராயன் மலை. நேரம் கடந்துக் கொண்டிருந்தது. வஞ்சன் தனது இறுதி நொடிக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தான். கருநாகத்தின் நஞ்சு மெல்ல

திமிர்-14     வீட்டின் பின்புறத்தில் இருந்த கிணற்றின் மீது ஏறி நின்று, தன் கழுத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த கேமிராவைத்

திமிர்-13 வீரபத்ரனோ, அவசரத்தில் தந்தையின் முன் வந்து நின்றுவிட்டாலும், இப்போது என்ன பதில் சொல்வதெனத் தெரியாமல் விழித்துக் கொண்டு நின்றான்.