தூரிகை தமிழ் நாவல்கள்

வெள்ளை புகை மூட்டமும், விடிந்தும் தன்னை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாத சூரியனும் இருக்க, ஊட்டி குளிரை ரசித்த வண்ணம் வேடிக்கை

31   மருத்துவமனையிலிருந்து திரும்பி கூடத்தில் சோர்வுடன் வந்து அமர்ந்தாள் சிவப்ரியா. அருகே அவளது தந்தை அமர, அவர் புஜத்தினைப்

சுழலி-10 சொக்கன் குழப்பத்தில் நின்றுக் கொண்டிருக்க, பின் ஒரு முடிவெடுத்தவனாய் மீண்டும் வசிய காப்பு சொல்ல ஆரம்பித்தான். ஆனால், எந்த

சலனம்-10 மகிழுந்தின் கண்ணாடியில் பட்டுத் தெறித்த நகரத்து விளக்குகள், சம்யுக்தாவின் முகத்தில் நிழலாடி மறைந்தன.   அவள் வண்டியைச் செலுத்திய

நிவாசினிக்காக பவானி மருத்துவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு அந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்து பார்த்த போது, வரவேற்பறையில் நிவாசினி இல்லை.