உயிர்ப்பாங்கி நண்பேன் டா 14

அத்தியாயம் 14

வகுப்பிற்குள் நுழைந்த ஆசிரியர் , ” மேக்ஸ் ஹோம் வொர்க் நோட்டை எடுத்து வைங்க எல்லாரும் . ” என்றார் .

இரண்டு நிமிடம் இடைவெளி விட்டவர் , ” ஹோம் வொர்க் முடிக்காதவங்க , எடுத்துட்டு வராதவங்க எழுந்திருங்க . ”

தீப்ஷீ மட்டுமே எழுந்து நின்றாள் .

” என்ன மேடம் ? உங்க கிளாஸ்ல எல்லாரும் முடிச்சிட்டாங்க .  உங்களால முடிக்க முடியலையா ? நீ மட்டும் ஏன் முடிக்கல ? ” கேட்டார் மேக்ஸ் டீச்சர் .

” மேம் நான் நேத்தே எழுதி முடித்து என் பேக்கில் தான் வெச்சேன் ஆனா இப்போ காணும். ” என்றாள் தீப்ஷீ .

” நோட்டுக்கு கை கால் முளைத்து போய்டுச்சோ . ” என்றார் .

அதை கேட்டு அனைவரும் சிரித்தனர் தேவ் உட்பட . தீப்ஷீ அவமானமாக உணர்ந்தாள் , அவள் கண்கள் கலங்கியது .

” கம் ஹியர் . அடிவாங்கிட்டு வெளியில் நில்லு , அப்போ தான் நாளைக்காவது ஹோம்வொர்க் நோட் சப்மிட் பண்ணுவ . ”

அவள் திட்டு வாங்கியதை ரசித்தவன் , அவள் கண்களில் நீரோடு அடிவாங்க செல்வதை பார்க்க முடியாமல் ,

வேகமாக கிளாஸிக்கு முன் நின்று , ” மே ஐ கம் இன் மேம் ? ” என்று கேட்டான் தேவ் .

” எஸ் . என்ன வேண்டும் ? ”

” மேம் வேனில் தீப்ஷீ ஹோம் வொர்க் நோட் கீழே கிடந்தது அதான் கொடுக்க வந்தேன் . ”  என்றான் .

” வேனில் விழுந்ததுக்கூட தெரியலை . போய் வாங்கிட்டு வா தீப்ஷீ . ” என்றார் ஆசிரியர் .

இவள் தயங்கிக் கொண்டே அவன் அருகில் சென்றார் .

நடுங்கும் கையை நீட்டினாள் .

” என்ன எங்க அம்மா கிட்ட அடிவாங்க வைத்தற்காக தான் வேண்டும் என்றே உன்னை அழவைக்க எடுத்தேன் . இனிமேல் என் கிட்ட விளையாடாதே . இந்த தேவ் யார்னு இப்போ உனக்கு புரியும்னு நினைக்குறேன் . ” என்று  நோட்டை கொடுத்தான் .

அவளின் கண்ணின் நீர்துளி அவன் கையில் விழுந்தது .

அவனை நிமிர்ந்துக் கூட பார்க்காமல் உள்ளே சென்றாள் .

” தேங்க்யூ மேம் .” என்ற தேவ் வெளியே சென்றான் .

தீப்ஷீ நோட்டை சப்மிட் செய்தாள் .

” நீ பொய் சொல்லலை ,  உண்மையாவே ஹோம் வொர்க் முடித்து இருக்க . சரி எல்லாரும் கிளாஸ்ஸை கவனிங்க .” என்றார் . ‘

#####

இப்போது அதை நினைத்தாலும் தீப்ஷீக்கு உடல் நடங்கும் .

” அம்மு , இன்னும் நீ அத மறக்கலையா ? நீ அவன அடி வாங்க வெச்ச அதான் தேவ்வும் உன்ன அடிவாங்க வைக்க நினைச்சான் . ஆன , நீ அடிவாங்குறதுக்கு முன்னே அவன் தான் வந்து நோட் தந்தானே . ”

” சத்யா , அவன் தப்பு செய்தான் . அதான், அவன அடிவாங்க வெச்சேன் . நான் எந்த தப்பும் செய்யலையே . ”

” அம்மு , நாம அப்போ சின்ன பசங்க அப்போ எது சரி எது தப்புனு தெரியாது சரியா . தேவ்வை எதிரியா நினைக்காதே ? ”

” சத்யா  , இந்த விசயத்தில் மட்டும் நீ சொல்லறத என்னால ஏத்துக்க முடியாது. அவனப் பத்தி பேச வேண்டாம் . நீ  எப்போ வீட்டுக்கு வருவ ? ”

” பாலாவ தான் என்னை பிக்கப் பண்ண வர சொல்லியிருக்கிறேன் . நேரா மிஸ்டர் சசி வீட்டிற்கு போய் பணத்தை தந்துட்டு உன்ன பார்க்க வந்துடுவேன் . ”

” கமலாமா கிட்ட சொன்னியா சத்யா ? ”

” அதெல்லாம் நான் சொல்லிட்டேன் . ”

” சரி சத்யா சீக்கிரமா வா . பாய். ”

” பாலா வந்துட்டான் , நான் ஹாஃப் அன் ஹவர்ல அங்கிருப்பேன் . பாய் டா. ”  என்றான் சத்யா .

*****

” பாலா , நிறுத்து டா இந்த வீடு தான் . டூ மினிட்ஸ் டா மச்சான் வந்துடுறேன் . ”  என்றான் சத்யா .

” ஓகே டா . ” என்றான் பாலா .

காலிங் பெல்லை அழுத்தி , வெளியே காத்திருந்தான் சத்யா . வெளியே வந்த சசி , சத்யா நிற்பதை பார்த்து சந்தோஷமாக , ” ஏய் ! நேரா உள்ள வராம எதுக்கு சத்யா வெளிய நிக்குற ?  உள்ள வா . ” என்றார் .

சத்யா , அங்கிருந்த சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.

” சத்யா டீயா?  காபியா ? ” என்றுக் கேட்டார் சசி .

” எதுவும் வேண்டாம். இந்தாங்க நான் சம்பாதித்த பணம் . ” என்று சொல்லியவன் பணத்தைத் தந்தான் .

” இல்ல சத்யா நீயே வெச்சுக்கோ ” .

” உங்களுக்கு தான் ”  என்ற சத்யா டீபாய் மேல் பணத்தை வைத்தான் .

” நீ எப்படி இருக்க சத்யா ? ”  என்றுக் கேட்டார் சசி .

” நல்லா தான் இருக்கேன் . ”

” நான் நல்லா இல்ல சத்யா . நான் உன்னையும் , உங்க அம்மாவையும் வேண்டாம் என்று வந்தேன் . என் இரண்டாவது மனைவியோ என்னை வேண்டாம் என்று ஓடிவிட்டாள் . தனிமை கொடுமையா இருக்கு சத்யா . ”

இதுக்கு நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்பது போல் பார்த்த சத்யா , ” நான் கிளம்புறேன் ‌. ” என்றான் .

” சத்யா , உன்னை இப்படி திறமைவாய்ந்தவனாக பார்க்க  எனக்கு பெருமையாவும், சந்தோஷமாவும் இருக்கு . ” என்றார் சசி .

” உங்களின் செயலால் என்றுமே எனக்கு அவமானம் தான் . ” என்ற சத்யா வெளியே சென்றுவிட்டான் .

சசியின் கண்களில் நீர் . காலம் கடந்து வந்த ஞானத்தால் பலன் இல்லை . செய்த தவறை , மாற்றவோ , அழிக்கவோ முடியாதே . சத்யா இழந்த வாழ்க்கையை ஒருபோதும் சசியால் திருப்பி தர முடியாது.

*##*##*

மூன்று வருடங்களுக்கு பின் ,

” ஸ்டீவன் ”  என்று அரங்கத்தில் உள்ள அனைவரும் உற்சாகமாக கத்திக்கொண்டிருந்தனர் .

மிகவும் பரப்பரப்பான உலக டைக்குவாண்டோ கிராண்ட் பிரிக்ஸ் தொடரின் முதல் ஆட்டம் மாஸ்கோவில் நடந்துக் கொண்டிருந்தது .

கடைசி சுற்று முப்பது  வினாடியில் முடிவடைந்துவிடும் . தேவ் 13 பாயிண்ட் . ஸ்டீவன் 16 . முப்பது வினாடியில் டைக்குவாண்டோவின் அதிக பாயிண்ட் ஆன நான்கு பாயிண்ட்டை பெற்றால் தான் தேவ்வால் வெற்றிப் பெற முடியும் .

பார்வையாளர்கள் மிகவும் ஆர்வமாக , ஸ்டீவனுக்கு ஆதரவாக இருக்க .

தேவ் காலை சுற்றி ஸ்டீவன் தலையில் அடித்தான் .

தேவ்விற்கு நான்கு பாயிண்ட் கிடைத்தது.

பார்வையாளர்கள் , ” ஓ நோ ” என்று கத்தினர் .

பத்து வினாடி இருக்க , ஸ்டீவன் தேவ்வின் நெஞ்சில் காலால் தாக்க முயற்சி செய்ய , தேவ் எளிதாக தாக்குதலை தடுத்தான் .

நேரம் முடிய  ரெப்ரி தேவ் வென்றதாக அவன் கையை உயர்த்தினார் .

‘ முதல் போட்டியில் தான் நான் ஜெயிச்சி இருக்கேன். இன்னும் நான் நிறைய போட்டியில் ஜெயிச்சி , எப்படியாவது  உலக டைக்குவாண்டோ கிராண்ட் பிரிக்ஸ் தொடரின் சாம்பியன் ஆகணும் . ‘ என்று நினைத்தான் தேவ் .

இங்கு அவனுக்கு ஆதரவோ , பார்வையாளர்களோ இல்லை . தேவ்வின் கோச்சும் தேவ்வின் பி.ஏவும் தான் தேவ்விற்கான ஆதரவாளர்கள் .

டைக்குவாண்டோ  , அப்படி ஒரு விளையாட்டு இருப்பதே தெரியாத போது , அதில் ஒரு இந்தியன் திறமைசாலியாக இருந்தும் பயனில்லை. அவனுக்கு பெரியதாக அரசாங்கமோ, அல்லது
மக்களோ முக்கியத்துவம் தருவதில்லை .

அதைப் பற்றி கவலை படவில்லை தேவ். காரணம் அவனுக்கு பணம் தேவையில்லை . ஆனா , தேவ் போல் பல வீரர்கள் பணம் இல்லாததால் தங்கள் திறமையை தூக்கி எறிந்துவிட்டு தன் அன்றாட வாழ்விற்காக வாழ்கின்றனர் .

அதுப்போல் உள்ள விளையாட்டு வீரர்களுக்கு அவர்களின் கனவுகளை அடைய உதவி செய்துக் கொண்டிருக்கிறான் தேவ் . ஆம் அவன் சென்னையில் மிகப் பெரியளவில் வெற்றி  ஸ்போர்ட்ஸ் அகாடமி நடத்திவருகிறான் .

அவன் நண்பர்களின் உதவியோடு அனைத்து விதமான ஸ்போர்ட்ஸையும் கற்றுத் தருகிறான் . அதுபோல் அனைத்து விதமான ஸ்போர்ட்ஸ் உபகரண பொருட்களையும் விற்கிறான் .

பணம் படைத்தவர்களுக்கும் , அரசியல் பலம் , சிபாரிசு உள்ளவர்களுக்கு எளிதாக கிடைக்கும் வாய்ப்பு போல் திறமையான விளையாட்டு வீரர்களுக்கு கிடைப்பதில்லை. அவர்களுக்காக போராடி வாய்ப்பை பெற்று தந்துக் கொண்டிருக்கிறான் தேவ் .

தேவ்வை பொறுத்தவரை தனக்கு டைக்குவாண்டோ விளையாட தெரியும் . என்னால் முடிந்த வரை நான் விளையாடுவேன் . அதற்காக
தனக்கு புகழ் , வசதியெல்லாம் கிடைக்க வேண்டுமென்று தேவ் எதிர்ப்பார்ப்பதில்லை .

எல்லா பார்மாலிட்டிஸ்ஸும் முடித்த தேவ், கேம் ஆர்கனைசர் ஏற்பாடு செய்திருந்த ஹோட்டல் ரூமிற்கு காரில் சென்றுக் கொண்டிருந்த போது அவன் ஃபோன் அடித்தது .

ஃபோனை எடுத்து பார்த்தான் தேவ் . அதிலிருந்த கோகுல் என்ற பெயரை பார்த்ததும் அவன் உதட்டில் சின்ன சிரிப்பு .

தேவ்வின் உயிர் நண்பர்கள் பட்டியலில் சர்வேஷிக்கு அடுத்த இடம் பிடித்தவன் தான் இந்த கோகுல் .

” ஹலோ . எப்படி டா இருக்க ? ” தேவ் .

” நான் நல்லாருக்கேன் டா . நீ எப்படி இருக்க ? இன்னைக்கு மேட்ச் என்னாச்சி ? ” கோகுல் .

” இன்னைக்கு ஜெயிச்சிட்டேன் டா . ”

” சூப்பர் டா மச்சான் . இங்க சென்னைல எல்லாம் சரியா நடக்குது . நீ எதுவும் வொர்ரி பண்ணிக்காம கேம்ல கவனமா இரு . ”

” சரி டா மச்சான் . பாய். ” என்று போனை வைத்த தேவ்வின் நினைவோ பின்னோக்கி சென்றது .

தேவ்வின் கோபத்தையும், பிடிவாதத்தையும் மாற்றுவதற்க்காக அமர் (தேவ்வின் அப்பா ) அவனை ஊட்டி மிலிட்ரி ஸ்கூலில் சேர்த்தார் .

அமர் தேவ்வை ஹாஸ்டலில் விட்டுவிட்டு செல்ல , அப்போ தான் தேவ் கோகுலை ஃபர்ஸ்ட்  டைம் பார்த்தான் . தேவ்வும் கோகுலும் ரூம் மேட் ‌. அவனை முதலில் வெறுத்ததும், பின் அவனை நேசித்ததையும் நினைத்தால் தேவ்விற்கு ஆச்சரியமே . கோகுலுடனான சந்திப்பு நினைவுக்கு வந்தது

‘ நினைவுகள் …

கோகுலிடம் பேசக் கூட தேவ் தயாராக இல்லை. காரணம் அவனின் தோற்றம்
கொஞ்சம் கருப்பா , எண்ணை வடியும் முகம் அதில் ஒரு சோடாபுட்டி கண்ணாடி , மெலிவான உடல் என்று இருந்தான் கோகுல் .

தேவ் அவனின் பெட்டில் படுத்துக் கொண்டு அழுதான் .

” தேவ் அழாத… கொஞ்ச நாள் போயிட்டா உனக்கு இதெல்லாம் பழகிவிடும். ”  என்றான் கோகுல் .

அவனிடம் ஒரு வார்த்தைக் கூட பேசாமல் தேவ் வேறு பக்கம் திரும்பி படுத்துக் கொண்டான் .

பதில் சொல்லலை என்றுக் கோபப்படாமல் அமைதியாக சென்று தன் பொருட்களை அடுக்கினான் கோகுல் .

மணி எட்டானதும் கோகுல் , ” சாப்பிட வா தேவ் . இங்கு பங்ஞ்சுவாலிட்டி ரொம்ப முக்கியம் . 8.15 மேல் வந்தால் முதல் நாள் வார்னிங் தருவாங்க. அடுத்த தடவை லேட்டா வந்தா சாப்பாடு தர மாட்டாங்க . ” என்றான் .

தேவ்விடம் பதில் இல்லை .

” தேவ் .  ”  என்றான் கோகுல் .

” லீவ் மீ அலோன் . ” என்று கத்தினான் தேவ் .

பின் கோகுல் சாப்பிட சென்றுவிட்டான் .

கோகுல் திரும்பி வந்தபோதும் தேவ் அதே நிலையில் தான் இருந்தான் . கோகுல் அவனின் வேலைகளை முடித்து தூங்க செல்லும் போது மணி 9.30 . அப்போது தான் தேவ் எழுந்தான் தன் பொருட்களை அடுக்கி வைக்க .

படுத்துக் கொண்டு அழுததால் தலை வலி தாங்க முடியவில்லை , பசி வேறு எடுக்க , வேலையும் இருக்க ,காலையில் 7 மணிக்கெல்லாம் பள்ளி போக வேண்டுமே என்று யோசித்தவன் தலையில் கை வைத்து அமர்ந்துக்கொண்டான்.

கோகுலுக்கு அவனை பார்க்க பாவமாக இருக்க . தன்மானத்தை விடுத்து மீண்டும் அவனுக்கு உதவி செய்ய முன்வந்தான்  .

” தேவ் , உனக்காக இரண்டு சப்பாத்தி எடுத்து வந்தேன் சாப்பிடு . ”  என்றான் கோகுல் .

அவனிடம் இருந்து வாங்கவே சங்கடமாக உணர்ந்தான் தேவ், இருந்தும் பசி ஈகோவை வென்றது .

தேவ் சாப்பிட்டு முடித்ததும் , அவனுக்கு தைலம் தந்தான் கோகுல் . அதை வாங்கி தலையில் தடவிய பின்பு கொஞ்சம் தெளிவானான் தேவ் .

” ரொம்ப தேங்க்ஸ் கோகுல் . ” என்றான் தேவ் .

” இட்ஸ் ஓகே தேவ் . உன்னோட பொருட்களை எடுத்து வைக்க உதவவா . நீ மட்டும் எடுத்து வெச்சா நேரமாகும் , காலைல சீக்கிரமா எழுந்திருக்க முடியாது .  ” என்றான் கோகுல் .

” உனக்கு கஷ்டம் இல்லைனா  எனக்கு உதவி செய் கோகுல் . ”  என்றான் தேவ் .

” எனக்கு ஒன்னும் கஷ்டம் இல்லை . ” என்றான் கோகுல் .

பின் இருவருமாக பொருட்களை  எடுத்து வெச்சிட்டு, அவரவர் பெட்டில் படுத்துக் கொண்டனர் .

” குட் நைட் தேவ் . ” என்ற கோகுல் சில நொடிகளில் தூங்கியும்விட்டான் .

” குட் நைட் கோகுல் . ”  என்ற தேவ்விற்கு புது இடம் என்பதால் தூக்கம் வரவில்லை . மிடில் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் கோகுலை பார்த்தான் தேவ் . முன்பு அழகாக தெரியாதவன் இப்போது மிகவும் அழகாக தெரிந்தான் தேவ்வின் பார்வையில் . ‘ எவ்வளவு கோபம் காண்பித்தாலும் எனக்கு உதவி செய்தானே ‘  என்று மனதில் கோகுலை பத்தி நினைத்தான் தேவ் . பின் எப்போது தூங்கினான் என்று அவனுக்கே தெரியவில்லை .