Loading

பிறை -26

 

காலங்கள் மாறினாலும் காயங்கள் மாறாது. அதே போல் தான் காலங்கள் ஓடி விட்டது. ஓடிய காலத்தை எண்ணி கலங்குவதை விடுத்து நிகழ்காலத்தில் எப்படி மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும் என சித்திக்க வேண்டும்.

 

வெகு நேரமாக யோசனையில் படுத்திருந்த கணவனை நினைத்து மருகிப் போனவர்.. விட்டத்தை பார்த்த வண்ணம் மெத்தையில் படுத்திருந்தவர் அருகில் அமர்ந்தவர்… ” என்னங்க உடம்புக்கு என்னவும் செய்யுதா ” பரிவாக கேட்ட மனைவியை குற்ற உணர்வோடு பார்த்து வைத்தார் சிவானந்தம்.

 

அவரது முகத்தை பார்க்க முடியாமல் பார்வையை திருப்பியவர்.. ” நான் உனக்கு எந்த நல்லதும் பண்ணலயே சிவகாமி. அப்பறம் எதுக்கு உனக்கு என் மேல இம்புட்டு பாசம்.. ” புரியாத பாவனையில் கேட்டவரை கேள்வியாக பார்த்தவர்..

 

” உங்களுக்கு என்னாச்சு நல்லாத்தானே இருக்கீங்க.. ” என்ற மனைவியை திரும்பிப் பார்த்தவர்.. ” இத்தனை நாளும் சரியா இல்ல.. ஆனால் இனிமே சரி படுத்திக்க நினைக்கிறேன். ” நீண்ட நெடிய மூச்சை விட்டவர்..

 

” இன்னைக்கு என் மக ஒரு கேள்வி கேட்டா பாரு .. அப்படியே செருப்பால அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.. என்ன பண்ணுறது.. அவ கேட்குறதும் நியாயம் தானே .. அப்படியே பதில் பேச முடியாமல் திகைச்சு போயிட்டேனா பாரேன் .. என் மகளுக்கு பேச தெரியும்னே எனக்கு இன்னைக்கு தான் தெரியும்.. ”

 

” வர வர வாய் கொழுப்பு ஜாஸ்தி ஆகிட்டு போகுது அவளுக்கு.. என்ன பேசுனா உங்களை.. ” கணவனை பேசவும் சிவகாமி காய்ந்தார்.

 

லேசாக சிரித்தவர்.. ” நான் உனக்கு நியாயம் பண்ணலையாம்.. என் அம்மாவும் என் தங்கச்சியும் உன்னை கொடுமை படுத்துன அப்போ நான் எதுவும் கேட்கலையாம்.. அவதான் உன்ன பல சமயத்துல காப்பாத்தி இருக்கான்னு சொன்னா .. ” மகளைப் பெருமையாக பேசினார் சிவானந்தம்.

 

” உண்மை தாங்க.. பல நேரத்துல அவ தான் உங்க குடும்பத்துகிட்ட இருந்து என்ன காப்பாத்தி இருக்கா ” உண்மையை உள்ளபடி கூறினார் சிவகாமி.

 

” இன்னைக்கு தான் என் வீட்ல இப்படி நடந்துச்சுன்னு உன் வாயால கேட்குறேன்.. ”

 

” சொல்லி மட்டும் என்ன ஆக போகுதுங்க.. நீங்க சண்டை போட்டு என் கூட தனியா வர ஆளும் இல்ல.. எனக்கும் அதுல விருப்பம் இல்ல.. அதுனால தான் எதுவும் சொல்லல.. இதோ முக்கா கடலை தாண்டிட்டோம்.. இன்னும் கால் கடல் தான் இருக்கு. நம்ம மகளுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில மாப்பிள்ளையை பார்த்து கட்டிக் கொடுத்துட்டா அதுக்கு அப்பறம் நான் நிம்மதியா கண்ணை மூடுவேன் ” என்றதும்.. பதறிப் போனவர்..

 

” நீ போயிட்டா நான் என்ன பண்ணுறது சிவகாமி ”

 

” உங்க மக இருக்காளே உங்களை விட்டிடுவாளா.. ”

 

” கடைசி வரைக்கும் நீ தான் எனக்கு நிரந்தரம்.. ” ஆழ்ந்து கூறியவரை வியப்பாக பார்த்தவர் அமைதியாகி போனார்.

 

” அதுசரி உங்க மக என்ன சொன்னா.. ” ஞாபகம் வந்தவராக கேட்டார் சிவகாமி.

 

” என் தங்கச்சி மகனை கட்டிக்க மாட்டாளாம்.. வெளிய வேற மாப்பிள்ளை பார்க்கவாம்.. அவங்களை கட்டிக்கிறேனு சொல்லிருக்கா.. ” என்றவரை வியந்து பார்த்தவர்.. ” வர வர என் மகளுக்கு தைரியம் கூடிருச்சு.. ” மகளை எண்ணி மெச்சி போனவர்.. ” வேற என்ன சொன்னா உங்க பொண்ணு ” என பேச்சை இழுக்க..

 

” வேற வேலை இருந்தா போய் பாரு.. நான் பிறைக்கு நல்ல மாப்பிளையா பார்க்குறேன்..”

 

” வெளிய ஏன் பார்க்கனும்.. அதான் இந்த வீட்டம்மா நம்ம மகளை அவங்க பையனுக்கு பொண்ணு கேட்டாங்களே.. அவங்களுக்கே சம்மதம் சொன்னா என்ன ” சிவகாமி யோசனை கேட்டார்.

 

” கொடுக்கலாம் தான்.. ஆனால் போலீஸ் தொழிலா இருக்கே.. அதான் யோசிக்கிறேன்.. ”

 

” அதுக்கு என்னங்க.. நல்ல உத்தியோகம் தானே ”

 

” விவரம் இல்லாம பேசாத.. யோசிச்சு முடிவு பண்ணலாம் ”

 

” எனக்கு என்னமோ அந்த பையனுக்கும் நம்ம பொண்ணு மேல ஏதோ அபிப்ராயம் இருக்குமோன்னு தோணுது ” என்ற மனைவியை புருவம் சுருங்க பார்த்தவர்..

 

” பிறைக்கு ?” என கேள்வியாக கேட்டவருக்கு.. மனதிற்குள் ஆயிரம் கேள்விகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

 

” அது தான் எனக்கும் தெரியலைங்க.. பேசி பார்ப்போம் ”

 

” என்னமோ என் மகள் நல்லா இருந்தா சரி தான்.. இந்த குடும்பமும் நல்ல குடும்பமா தான் தெரியுறாங்க.. பார்ப்போம் சிவகாமி ” என்றவர்.. தங்கைக்கு திருமணத்தை நிறுத்தச் சொல்லி போனில் அழைத்தார்.

 

***

 

பதினைந்து பேர் அமர்ந்து ஆலோசிக்கும் அளவிற்கான பெரிய மேஜையில் அவள் ஒருவளை மட்டுமே அமர வைத்திருந்தனர்.

 

சுற்றிலும் மஞ்சள் விளக்குகள் அதிர.. அந்த அறையே அத்தனை பிரகாசமாக இருந்தது. கைகள் நடுங்க, எப்போது விடுவார்கள் .. ஓடிவிடலாம் என்ற ரீதியில் அமர்ந்திருந்தாள் பிறைநிலா.

 

உள்ளே வருவேன் என வாக்கு கொடுத்தவன்.. உள்ளே அனுப்பி வைத்து விட்டு, எங்கு சென்றான் என தெரியவில்லை. விழிகள் இரண்டும் அவனது வருகைக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தது.

 

கதவை திறக்கும் சத்தத்தில்.. வேகமாக திரும்பியவளுக்கு ஏமாற்றம்  பரிசாக கிடைக்க.. அமைதியாக அமர்ந்து விட்டாள்.

 

அவரை பார்த்ததும் மரியாதையாக எழுந்து நின்றாள். ” உட்காருங்க மா ” என சைகையில் செய்தவர்.. அவளுக்கு எதிரே அமர்ந்து விட்டார்.

 

” சோ சொல்லுங்க.. ஒன்னு விடாம முழுசா  சொல்லனும்”

 

” சார்.. ” என ஆரம்பித்தவளை இடை நிறுத்தியவர்.. ” நீங்க தான் ஐ விட்னஸ்.. உங்களை கொலை பண்ண ஆளுங்க காத்துட்டு இருக்காங்க.. அதுல இருந்து உங்களை காப்பாத்தி வச்சிருக்காரு மிஸ்டர் ஆதி. சோ உங்களுக்கு தேவையான பாதுகாப்பை நாங்க கொடுப்போம். எங்களுக்கு தேவையான சில விஷயங்களை நீங்கதான் சொல்லனும்” என முடிவாக கூறி இருந்தார் அந்த ஆபீசர்.

 

” முதல்ல நீங்க எதுக்காக சென்னை வந்தீங்க ”

 

” நான்… எம்பிஏ படிக்கிறேன் சார்.. இங்க இன்டென்ஷிப் பண்ண வந்தேன் ”

 

” ஓ.. ஓகே.. அப்போ எதுக்காக ஆதியை மீட் பண்ண காபி ஷாப் வந்தீங்க.. ”

 

” தெரியல சார்.. அவங்க தான் வர சொன்னாங்க..”

 

” வந்து என்ன சொன்னாங்க ” என்றவருக்கு என்ன பதில் கூறுவாள்.

 

” பேசவே இல்ல சார். அதுக்குள்ள தான் ஷூட் பண்ணிட்டாங்க ”

 

” சோ உங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையில எந்த ஒரு பெர்சனல் விஷயமும் இல்ல, ரைட் ” என்றவரது கேள்வியில் அதிர்ந்தாள் பிறை.

 

அதே நேரம் அவரது கேள்வியை கேட்டுக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தான் ஆதி.

 

” ரைட் டைம் ஆதி.. கம் ஆன ஜாயின் வித் அஸ் ” என அதிகாரி அழைத்ததும்.. மறுக்காமல் அங்கே அமர்ந்து விட்டான் ஆதி.

 

பிறைக்கு தான் அவஸ்தையாகி போனது. இந்த நேரத்தில் இவன் வர வேண்டுமா என சலித்துக் கொண்டவள்.. அவனது முகத்தை பார்க்கவே தயங்கி போனாள்.

 

” என்ன மா.. கமிஷனர் சார் வந்துட்டாரே.. நீங்க பதில் சொல்லுங்க ” என்றதும்.. அமைதியாக குனிந்து கொண்டு.. ” அதெல்லாம் .. எதுவும்.. இல்ல சார் ” திக்கி திணறினாள் .

 

” தென்… ” அவர் அடுத்தடுத்த கேள்விகளை கேட்டு வைக்க.. அனைத்திற்கும் சளைக்காமல் பதில் அளித்தாள் பிறை. அவன் அந்த அறையில் இருக்கும் தைரியத்தில் ஒன்று விடாமல் கூறியவளுக்கு கண்ணீர் கரை புரண்டது.

 

அவளது கலங்கிய விழிகளையே விடாது பார்த்தவன்.. அங்கிருந்து எழுந்து சென்றான்.

 

” ஜஸ்ட் ரிலாக்ஸ் மா.. இனிமே நீங்க பயப்பட வேண்டாம்.. நாங்க டிரேஸ் பண்ணி பிடிச்சிடுவோம்.. காம் டவுன்.. ” என அவளை சமாதானம் செய்து வெளியே அனுப்ப.. நேராக அவனை  தேடி வெளியே வந்தவளுக்கு.. அவனை பார்த்தால் போதுமென்று தோன்றியது.

 

பார்வையை நான்கு பக்கமும் திருப்பியவளுக்கு , அவனது பிம்பம் எங்கும் கிடைக்காத ஏமாற்றம் விழிகளை நிரப்ப.. சோர்ந்து போனவள்.. பொடி நடையாக வெளியேற.. அங்கு வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து அவளுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தான் ஆதி.

 

அவனை பார்த்ததும் தான், அவளுக்கு.. நிம்மதியாக மூச்சு விட முடிந்தது.

 

வேகமாக சென்று காரில் ஏறிக் கொண்டாள் பிறை. அவள் ஏறிய மறுகணம் கார் புயல் வேகத்தில் கிளம்பியது.

 

அவன் வண்டி ஓட்டும் விதத்திலேயே அவன் எத்தனை கோபமாக இருக்கிறான் என்பதை அவளால் உணர முடிந்தது. இருந்தும் என்ன செய்ய.. அவனிடம் சென்று கேட்க முடியுமா ?

 

அதே அமைதியை கடை பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள் பிறை. காரை யாரும் இல்லாத தார் சாலையில் நிறுத்தியவன்.. பார்வையை கொஞ்சமும் திருப்பாமல் நேராக இருக்கும் தார் சாலையை பார்த்தவன்..

 

” எதுக்காக பொய் சொன்ன ” இறுக்கமாக வந்த அவனது குரலில் .. அப்போது தான் சுய நினைவிற்கு வந்தவள்.. கார் நின்றதையும்.. அவனது கேள்வியையும் உள்வாங்கினாள்.

 

” உன்னத்தான்.. ஏன் பொய் சொன்ன..” பொறுமை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பறந்து கொண்டிருந்தது.

 

” நான் பொய் சொல்லல ” அவனது முகத்தை பார்க்க பயந்து கொண்டு அவன் பக்கம் திரும்பாமல் அமர்ந்தாள் பிறை.

 

” உன்ன அங்க என்ன பண்ணாங்க.. நீ ஒன்னு விடாம சொல்லி தான் ஆகனும். யாருக்கு உண்மை தெரியலைனாலும் எனக்கு தெரியும்.. அது உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா இல்லையா.. நான் வரும் போது நீ எந்த சூழ்நிலையில இருந்தன்னு தெரியும்ல.. இதுல பொய் சொல்ல என்ன இருக்கு ”

 

” இருக்கு சார்.. எல்லாத்தையும் சொன்னா நாளைக்கே மீடியா நியூஸ் எல்லாம் நான் தான் ஹாட் டாபிக்கா இருப்பேன்.. ஏற்கனவே உங்களையும் என்னையும் வச்சு எழுதினது பத்தாதா.. திரும்ப வேற எழுதனுமா.. இப்போவே என்னைய யார் கல்யாணம் பண்ணுவான்னு ஏன் வீட்ல நொந்து போய் இருக்காங்க. இதுவும் தெரிஞ்சு பிரச்சனை ஆகனுமா சார்.. நானும் சராசரி பொண்ணு தான்.. இது என் வாழ்க்கை சார்.. நான் தான் காப்பாத்திக்கனும் ” மூச்சு விடாமல் பேசினாள் பிறை.

 

” பாரேன். நீ என்னைய கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லி என் கால்ல விழுவன்னு நினைச்சேன் ” நக்கலாக கேட்டான் ஆதிதேவ். அதில் அவளது முகமே விழுந்து விட்டது.

 

” அப்படி ஒரு நாளும் உங்க கிட்ட வந்து நிப்பேன்னு கனவு காணாதீங்க சார். நடக்காது ”

 

” நடந்துட்டா ”

 

” நீங்க சொல்றத நான் கேட்குறேன் ”

 

அவளையே சுவாரசியமாக பார்த்தவன்.. ” மாட்டிக்கிட்டியே மூன் ” என அவளை கண் சிமிட்டி பார்க்க.. பாழாய் போன மனது அந்த வார்த்தையிலும், அவனது செய்கையிலும் விழுந்து தான் தொலைத்தது.

 

” என்ன பேச்ச காணோம் ”

 

” மாட்டிக்கிட்டாலும் எப்படி வெளிய வரதுன்னு எனக்கு தெரியும் சார் ” சற்றே மிடுக்காய் கூறினாள். அவனிடம் தாழ்ந்து போக அவளுக்கு விருப்பமில்லை.

 

” பார்ப்போம் மூன்…” என்றவன் காரை கிளப்ப.. சாலையை கவனித்தாலும், அடிக்கடி அவனது திரு முகத்தை அவளது விழிகள் களவாட தவறவில்லை.

 

அவள் அவனது முகத்தை களவாட.. கள்வன் அவனோ , அவளிடம் எதை களவாடினானோ !

 

ரகசியம் ரகசியமாகவே இருக்கட்டும் …

 

சனா💖

 

Click on a star to rate it!

Rating 4.8 / 5. Vote count: 24

No votes so far! Be the first to rate this post.

இந்த படைப்பைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
+1
5
+1
12
+1
1
+1
0

உங்கள் மேலான கருத்தை பதிவிட்டு எழுத்தாளரின் எழுத்துக்கு நாணயங்களையும் வழங்கி ஊக்குவியுங்கள்