
விசை- 22
“இவ்வளவு ப்ரீ பிளான்டா பண்றவனுங்க இந்த விஷயத்துல கோட்டை விடுறது ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கு ராஜ்” என்று அய்யனார் கூற,
“ஏன் சார்? அவன்மேல நம்பிக்கை வரலையா?” என்று ராஜ் கேட்டான்.
தன் தாடையை நீவிக் கொண்ட அய்யனார், “தெரியல.. ஏதோ வித்தியாசமா இருக்கு” என்று அய்யனார் கூற,
ராஜ் என்ன கூறுவதென்றே தெரியாமல் விழித்தான்.
அய்யனார் வேலையில் சேர்ந்து சில தினங்களிலேயே அவனை வெட்ட அனுப்பப்பட்ட ஆளை, இருவருமாகத் தேடிக் கண்டுபிடித்திருந்தனர். பத்து நாட்கள் அவனைப் படாத பாடு படுத்தியும், யார் கூறி இச் செயலைச் செய்தோம் என்று அவன் வாய் திறக்கவில்லை.
முந்தைய நாள், பட்டினியால் பசி பொறுக்க இயலாது கதறியவன் முன், உணவுப் பொட்டலத்தை வைத்தான், அய்யனார்.
அத்தனை அவசர அவசரமாக அதனைப் பிரித்தவன், ஒரு வாய் உணவை அள்ளி வைக்க, மீண்டும் பொட்டலத்தை எடுத்து அவன் கைக்கு எட்டாத தொலைவில் வைத்தான்.
பட்டினியோடே இருந்த கொடுமையை விட, பட்டினிக்கு முடிவு கட்டும் விதமாய் உள்ளே சென்ற ஒரு வாய் உணவு கொடுத்த பூரிப்பு, உடனே மடிந்துபோனதால் உருவான எரிச்சலும் கோபமும் கண்ணீராய்த் திரண்டு எழுந்தது.
“சார்.. விட்ருங்க சார்.. என்னால முடியலை” என்று அவன் கதறியழ,
“யார் சொல்லி என்னைப் போட வந்த?” என்று கேட்டான், மிக மிக அழுத்தமாய்.
“ச.. சார் அ.. அரசன் சார் சொல்லிதான் எல்லாமே செய்தேன்.. அ.. அவர் காசு குடுத்துதான் செய்தேன்” என்று அவன் உண்மையைக் கூற,
அய்யனார் ராஜைப் பார்த்தான்.
லத்தியால் அவன் முதுகிலேயே ராஜ் ஒன்று போட, வலி பொறுக்க இயலாது கத்திக் கதறியவன், “சத்தியமா அவர் சொல்லித்தான் செஞ்சேன் சார்” என்று அழுதான்.
அன்று ஆளுக்கு இரண்டு நபர்களாக ராஜும் அய்யனாரும் பேசிக்கொண்டவர்களில் ஒருவனே அந்த அரசன். தொழில் துறையில் பெயர் சொன்னால் தெரிந்துகொள்ளும் அளவில் செழிப்பாக இருப்பவன் அரசன்… அதுவும் சமீபமாகப் போதைப் பொருளை மறக்க வைப்பதற்காகக் குறைந்த விலையில் மருந்துகள் விற்க முற்படுவதாக அவன் கூறியதற்கு, நாதன் துணை சென்றதில் இன்னும் பிரபலமானான்.
“எல்லாம் சரிதான்.. ஆனா நாம அவனை கெஸ் பண்ணிருக்கோம்னு அவனுக்கு எப்படித் தெரிஞ்சிருக்கும்?” என்று அய்யனார் கேட்க,
“நம்ம பக்கமும் ஓட்டைகள் பல இருக்கத்தான் செய்யுது சார். நாம யாருக்கும் சொல்லிக்காம ரகசியமா செய்தாலும் கூலிக்குப் போட்டுக்கொடுக்கும் ஆட்கள் பார்வை இன்னும் கூர்மையா இருக்கும் இல்லையா? அதுவுமில்லாம அவனும் நாதனும் சொந்தம் வேற.. அதனால அவனை நாம ஈசியா கெஸ் பண்ண வாய்ப்பிருக்குனு நினைச்சிருக்கலாம்” என்று ராஜ் கூறினான்.
தற்போது ராஜின் பேச்சுக்குத் தலையசைத்தாலும், அந்த அடியாளின் மனப்பாடமான பேச்சில் ஒருவித சந்தேகம் எழவும் செய்தது.
“அடுத்து நாம என்ன ஸ்டெப் எடுக்கப் போறோம் சார்? இவனை வச்சு அவர பிடிக்கலாமா?” என்று ராஜ் கேட்க,
“போதும் போதுமுங்குற அளவு இவனை அடிச்சிருக்கோம்.. எப்படி கோர்ட்ல ப்ரொசீட் பண்ணச் சொல்றீங்க மிஸ்டர் ராஜ்? வேற வழிதான் பார்க்கணும். யோசிப்போம்” என்ற அய்யனார் மணியைப் பார்த்தான்.
நான்காக இன்னும் அரை மணி நேரம் இருக்கவும், தன்னைப்போல் அவனுக்கு சக்தியின் முகம் மனதில் தோன்றியது.
உடனே இறைவிக்கு அழைத்து சற்றுத் தள்ளிச் சென்று நின்றான். இறைவியின் மனம் அறிந்தவுடனேயே முகிலிடம் கேட்டு அவளது அலைபேசி இலக்கங்களை வாங்கியிருந்தான்…
சற்றுத் தாமதமாக அழைப்பை ஏற்றவள், “சொல்லுங்க” என்க,
“எங்க இருக்க?” என்றான்.
“கிளைன்ட் வீட்ல” என்று அவள் கூற,
“மெஹந்தி போடுறியா?” என்று கேட்டான்.
“ம்ம்.. ஒரு கைக்குப் போட்டுட்டேன்.. அவங்க சாப்டப் போயிருக்காங்க.. வந்ததும் அடுத்த கைக்குப் போடணும்” என்றவள், சோம்பல் முறித்தபடி இடையைப் பிடித்துக் கொண்டு, ‘அப்பா..’ என்று வலியோடு கூறிக் கொண்டாள்.
“முடிச்சுட்டு கூப்பிடு.. நான் பிக்கப் பண்ணிக்குறேன். இப்ப நான் போய் பாப்பாவைக் கூப்டுக்குறேன்” என்று அய்யனார் கூற,
“முகி கூப்டப் போவான்ங்க..” என்று கூறினாள்.
“அவன், அவன் அக்கா புள்ளையைத் தூக்கிட்டுப் போகட்டும்.. நான் என் புள்ளையைக் கூட்டிடுப்போறேன்” என்று அய்யனார் கூற,
மெல்லிய புன்னகையுடன், “ரொம்பச் செல்லம் தராதீங்க.. வரும்போது சாக்லேட்லாம் வாங்கித் தராதீங்க.. நிறையாச் சாப்டுறா.. நான் அவளுக்குக் கடலை மிட்டாய், எள்ளு மிட்டாய், தேன் மிட்டாய்லாம் தான் வாங்கித் தருவேன்.. இதுலாம் குடுத்துப் பழக்காதீங்க” என்று உரிமையாய் அவள் கடிந்துகொண்டாள்.
“சரிங்க மேடம்.. வாங்கித் தரலை. நீ முடிச்சுட்டு எனக்குக் கூப்பிடு” என்று அவன் கூற,
“ம்ம்” என்று அழைப்பைத் துண்டித்தாள்.
அழைப்பை வைத்துவிட்டுத் திரும்பியவன், ராஜ் அங்கிருந்து செல்வதைக் கண்டு மேலும் புருவம் சுருக்கினான்.
அமைதியாக அய்யனார் உள்ளே செல்ல, ராஜ் அய்யனாரைக் கொல்ல வந்தவனை மீண்டும் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தான்.
“சரி ராஜ்.. நீங்க விசாரிக்குற வரை அவனை விசாரிச்சுட்டு, அவனை அனுப்பிடுங்க” என்று அய்யனார் கூற,
“அனுப்பனுமா? ஏன் சார்? எதிரிக்கு இவன் உண்மையை உலறினது தெரிஞ்சுட்டா?” என்று கேட்டான்.
“இவன் பத்து நாளா நம்ம கஸ்டடியிலதான் இருக்கான்.. அப்பவே அவனுக்குச் சந்தேகம் வந்திருக்காதா என்ன? அனுப்புங்க.. போடுறதா இருந்தாகூட அவனைத்தான் போட்டுத் தள்ளப்போறான்.. நமக்கு பிரச்சினை இல்லை” என்று அய்யனார் கூற,
“ஓகே சார்” என்று ராஜ் கூறினான்.
நேரே புறப்பட்டுப் பள்ளிக்குச் சென்றவன், தனது மகளைக் கூட்டிக் கொள்ள,
“என்ன அத்தான்.. வர வர என் மருமகளை நீங்களே வந்து கூட்டிட்டுப் போறீங்க?” என்று முகில் கேட்டான்.
“ஆமா.. இப்பலாம் போலீஸ் சார் தான் என்னைக் கூட்டிக்குறாங்க” என்று உற்சாகமாய் சக்தி கூற,
அவளைத் தூக்கிக் கன்னத்தில் கடித்து வைத்த முகில், “இம்புட்டு நாள் முகி மாமா, முகி மாமானு என்னைக் கொஞ்சிட்டு இப்ப உன் போலீஸ் சாரைப் பாத்ததும் குஷியாகுறியோ?” என்று கேட்டான்.
“டேய்.. என் மகளைக் கடிக்காதடா” என்று அய்யனார் மிரட்டல் போல் கூற,
“சிச்சா.. முகி மாமா எப்போமே அப்பிதான் கடிப்பாங்க” என்று தர்ஷ் கூறினான்.
“அப்புடியா? அதான் என் குட்டிமா கன்னமெல்லாம் குட்டியாச்சு போல?” என்று அய்யனார் கூற,
முகில் இதழ் பிதுக்கி சக்தியைப் பாவம் போல் பார்த்தான்.
“இல்ல போலீஸ் சார்.. முகி மாமா குட் பாய். கடிக்குது சும்மா.. விளாதுவாங்க.. ரெஜம்மா கடிக்க மாட்டாங்க” என்று சக்தி தன் முகில் மாமாவை விட்டுக் கொடுக்காமல் பேச,
அய்யனார் அழகாய்ப் புன்னகைத்தான்.
“அப்புடி சொல்லுடி என் ராஜாத்தி” என்ற முகில் அவளுக்கு முத்தம் வைக்க, “லவ் யூ முகி மாமா” என்று தானும் பதில் முத்தம் வைத்தாள்.
அய்யனார் வண்டியில் குழந்தையை அமர்த்திக் கொள்ள,
“போலீஸ் சார்.. போலாம்” என்றாள்.
அவள் இன்னுமே அவனை ‘போலீஸ் சார்’ என்று அழைப்பதை உணர்ந்த முகில், “சொல்லிடலாம்ல அத்தான்..” என்க,
“சொல்லுவோம் சொல்லுவோம்” என்றான்.
“எதுக்கு டிலே பண்ணிட்டு?” என்று முகில் புரியாமல் கேட்க,
“சொல்லி வர்றதுக்கு முன்னவே இயற்கையா அவளுக்குள் இருக்கும் பாசத்தை வெளியிடுறா.. இதுக்கு நான் உறவு குடுத்துதான் ஆகணும்னு அவசியம் இருக்கா என்ன? வாய்விட்டுச் சொல்லித்தான் உறவைத் தக்க வைக்கணுமுங்குற அவசியம் உண்மையான உறவுகளுக்கு இல்ல முகில்” என்று கூறினான்.
“சிச்சா எனக்கு ஒன்னும் புரியல.. முகில் மாமா என்ன சொல்றாங்க?” என்று தர்ஷன் கேட்க,
“உன் முகில் மாமா உன் சிச்சாக்கு அட்வைஸ் பண்றான். சிச்சா ஓகேனு கேட்டுக்குறேன்” என்று அய்யனார் கூறினான்.
“அம்மா எப்போமே யார் அட்வைஸ் பண்ணாலும் கேட்டுட்டு அதை யோசிச்சு நல்லத ஏத்துக்கனும்னு சொல்வாங்க” என்று சக்தி கூற,
“அப்புடியா? உங்கம்மா எப்போமே கரெக்ட் தான்” என்று அய்யனார் கூறினான்.
“ம்ம் ம்ம்..” என்று முகில் கூற,
சிறிதாய் வெட்கம் கொண்ட அய்யனார், “போடா..” என்று அவன் முதுகில் அடித்துவிட்டுக் கிளம்பினான்.
சக்தி அன்று நடந்த கதைகளை மழலை மாறாமல் கூற, அனைத்தையும் புன்னகையுடன் கேட்டுக் கொண்டான்.
“இன்னிக்கு எனக்கு சாக்கி தருவீங்களா?” என்று சக்தி கேட்க,
“டெய்லி டெய்லி சாக்கி சாப்பிடக் கூடாதுனு அம்மா சொல்வாங்கள்ல? எப்பவாதுதான் சாக்கி.. சக்தி குட் கேர்ள் தானே?” என்று கேட்டான்.
“சக்தி வெரி குட் கேர்ள்.. அம்மா சொன்னா கேட்டுப்பா..” என்று சக்தி கூற,
அவன் இதழ் பூவாய் மலர்ந்தது.
“அம்மா சொன்னாதான் கேட்டுப்பியா? நான் சொன்னா கேட்டுக்க மாட்டியா?” என்று விளையாட்டாய் அவன் கேட்க,
“கேட்டுப்பேனே.. நீங்க மம்மியோட வெல் விஷ்ஷர்.. உங்களை ஏஞ்சல் சொல்வாங்க. ஏஞ்சல்லாம் ரொம்ப நல்லவங்க. அதனால பேச்சு கேட்டுப்பேன்” என்றாள்.
‘ஏஞ்சலா?’ என்று மனதோடு சிரித்துக் கொண்டவன், “வேற என்னலாம் என்னைப் பத்தி சொல்லுவா உங்கம்மா?” என்று கேட்க,
“நான் ஒன் டைம் அம்மா உங்ககூட நிற்குற ட்ராயிங் பாத்தேன். அம்மாட்ட கேட்டப்ப நீங்க அவங்களோட கார்த் (கார்டியன்) ஏஞ்சல் சொன்னாங்க.. நீங்க அவங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணுவீங்க.. அழும்போது சிரிக்க வைப்பீங்க.. நல்லவங்கனு சொன்னாங்க.. நான் நியூஸ் பேப்பத்ல உங்களைப் பாத்து அம்மாட்ட காத்துவேன்.. அம்மா டாப் சீக்ரெட் அதனால பாத்திக்கு சொல்லக் கூடாது சொல்லிட்டாங்க.. நான் உங்க போட்டோ கட் பண்ணி வச்சுகிட்டேனே” என்றாள்.
‘பிள்ளைட்ட எப்படி எல்லாம் உருட்டிருக்கா’ என்று எண்ணிச் சிரித்துக் கொண்டவன், அவளை வீட்டில் இறக்கிவிட, வீராயி வாசலுக்கு வந்தார்.
“உங்களுக்கு ஏன் சாமி இந்த வேலை.. முகிலே கொண்டாந்து விடுவியான்ல?” என்று வீராயி கேட்க,
குழந்தையை இறக்கியபடி, “இறைவி கூட்டிட்டு வர்றதை தனி வேலையா பார்ப்பாளா? அப்படித்தான் அப்பத்தா எனக்கும்” என்றான்.
முதலில் அவன் கூறுவது புரியாமல் புன்னகையுடன் தலையசைத்து விடை கொடுத்தவர், பின் அவன் பேசியதை எண்ணித் திடுக்கிட்டவராய் திரும்ப, குறும்புப் புன்னகையுடன் வண்டியைக் கிளப்பினான்.
