898 views

* மான்விழி மலரொன்று பூக்குதடி.(முதல் பாகம்)

 

* நெஞ்சோடு நான் இருப்பேன் (இரண்டாம் பாகம்)

 

இரண்டு கதையும் அமேசான்ல இருக்கு. Nethu ketavangaluku Amazon ok va?  Site link venumnu ketalum ok thanga. Aana renduthulaiyum ore nerathula poda mudiyathu sry 😔. Ethu venumnu sollunga re-run or free kudukuren. Thnk u so much 😊🤩🤩.

 

 

 

 

ரகுவரன் 2

 

“தங்கம்” தன் முன் நிற்கும் மகளை வாய்க்கொள்ள சிரிப்புடன் பார்த்தவன் மண்டியிட்டான்.

 

“மாமா கூட எதுக்கு சண்டை போட்டுட்டு இருக்கீங்க?” கலையாத தூக்கத்தோடு தலையை சொரிந்து கொண்டு கேட்கும் மான்விழி அழகை ரசித்தவன்,

 

“அப்பா எங்கடா சண்டை போட்டேன்.” என்றான் வியப்போடு.

 

“மாமா சட்டைய புடிச்சிட்டு இருந்தீங்க, மாமா உங்க சட்டைய பிடிச்சிட்டு இருந்தாங்க.”

 

“ரெண்டு பேரும் கட்டி புடிச்சி டான்ஸ் பண்ணிட்டு இருந்தோம் தங்கம்.” என்றவன் மச்சானை துணைக்கு அழைத்தான் ரோஷம் இல்லாமல்.

 

அளவு கடந்த கோபம் இருப்பினும் அக்கா மகளை பார்த்ததும் பனித்துளியாய் அவனுக்கும் கோபம் மறைந்திருக்க, “குட்டிமா நாங்க ரெண்டு பேரும் பண்றதை பார்த்தா உனக்கு சண்டை போடுற மாதிரியா இருக்கு.” என்று அவனும் மச்சானை போல் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான்.

 

மான்விழி குழப்பமான முகத்தோடு ‘ஆமாம்’ என்று தலையசைக்க, “ஹா…ஹா..” என்று சிரித்தார்கள் இருவரும்.

 

காலை நேரத்தில் தன் அருகில் நெருக்கமாக நின்று சிரிக்கும் தந்தையையும் மாமனையும் கண்டு இன்னும் குழம்பிப்போனது மான்குட்டி. முழி சுழன்று வீட்டில் இருக்கும் அனைவரையும் பார்க்க,

 

“என் பொண்ணு வரான்னு தெரிஞ்சு வேணும்னே அடிச்சியாடா.” என்று பல்லை கடித்தான் ஆகாஷிடம் ரகு.

 

“உன்ன மாதிரி கேவலமான புத்தி எனக்கு இல்லடா. நீதான் என் மருமக முன்னாடி என்னை அசிங்கப்படுத்தணும்னு வேணும்னே அடிச்சி இருப்ப.”

 

“என்னடா உன் மருமக… என் பொண்ண இன்னொரு தடவை மருமகனு சொன்ன வாய் இருக்காது.”

 

“நீ யாருடா சொல்ல வேணாம்னு சொல்ல? என் மருமகளை நான் அப்படி தான் சொல்லுவேன்.” பத்து வயது மழலை அறியா வகையில் இருவரும் நாசுக்காக பேசிக்கொள்ள,

 

“ரெண்டு பேரும் என்ன பேசுறீங்க மான்குட்டிக்கு ஒண்ணுமே புரியல.” என தடை போட்டாள் குட்டி பெண்.

 

“ஒன்னும் இல்லடா தங்கம் அப்பா இன்னைக்கு உனக்கு சீனி தோசை செஞ்சு தரலாம்னு யோசிச்சு வெச்சேன்.” என்றவன் ஆகாஷை முறைத்துக் கொண்டு, “உன் மாமா உனக்கு பூரி செஞ்சு தரதா சொல்றான். அதை பத்தி பேசிட்டு இருக்கோம்டா” என்றான்.

 

 

மாமன் இதுவரை தனக்கு சமைத்துக் கொடுத்ததில்லையே என்ற எண்ணத்தில், “மாமா! மான்குட்டிக்கு பூரி செஞ்சு தரப் போறீங்களா.”  என்று பணியார உருண்டை போல் மான்விழி கண்ணை விரித்தாள்.

 

மருமகளின் கண் விரிப்பில் விழுந்த ஆகாஷ், “மானுக்கு வேணும்னா சொல்லுடா மாமா செஞ்சு தரேன்.” என்றான் அவளின் கன்னம் கிள்ளி.

 

 

மேல் வரிசை பற்களும் கீழ் வரிசை பற்களும் பளிச்சென்று மின்னிட, வேகமாக தலையசைத்தாள் மாமனுக்கு. தான் இருக்கும் பொழுது மாமனிடம் தாவும் மகளை கண்டு செல்லக் கோபம் கொண்டவன், “தங்கம் அப்பா உனக்கு சீனி தோசை சுட்டு தரேன் டா.” என்றான் அவசரமாக.

 

மான்விழி தந்தைக்கு பதில் சொல்லும் முன், “அதெல்லாம் வேணாம் குட்டிமா. காலைல  சீனி சாப்பிட்டா வயிற்றுக்குள்ள நிறைய பூச்சி வரும்.” என்றான் ஆகாஷ்.

 

“எருமை வயசாகியும் இந்த போட்டிய விடாம இருக்குங்க பாரு.” இருவரும் மான்விழிக்காக இன்னும் அடித்துக் கொள்ளும் பழக்கத்தை கடைப்பிடிப்பதை பார்த்த சதீஷ் தன் மனைவியின் காதில் ஓத,

 

“தைரியம் இருந்தா சத்தமா சொல்லி பாருங்க.” என்று கேலி செய்தாள் இனன்யா.

 

“உன் தாலிக்கு ஆபத்து வரக்கூடாதுன்னு தான் பொறுமையா சொல்றேன்.” என்று அவன்  பின்வாங்க, “கொஞ்சம் கூட வெக்கமா இல்லல” என அற்பமாக பார்த்தாள் கணவனை.

 

“எனக்காது வெட்கம் மட்டும்தான் இல்ல, அங்க பாரு அது ரெண்டுத்துக்கும் சூடு சொரணை எதுவும் இல்லை.” என்றவன் குதூகலத்தில் குரலை சற்று வேகமாக உயர்த்தி விட,

 

“இவங்களோட சேர்ந்து நமக்கும் இல்லாம போயிடுச்சு.” அவன் வார்த்தைக்கு தோதாக பேசினார் சாந்தி.

 

“இன்னும் என்னென்ன இல்லாம போகப் போகுதோ தெரியல.” நொந்து கொண்டார் லட்சுமி.

 

இனியா மட்டும் தான் அங்கு நடப்பதை பார்த்து மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். மகிழினி மான்விழி இருவரும் காளைகள் இருவருக்கும் இரு கண்கள் என்றிருக்க, ஒருத்தி இல்லாததை மறந்து இன்னொருத்தியை மகிழ்வித்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என.

 

 

கடந்த சில நாட்களாக வீட்டில் நடக்கும் பிரச்சினைகளை பார்த்து வருந்திக் கொண்டிருந்தவள் மகிழினி வீட்டில் இல்லை என்ற செய்தியை கேட்டு பயம் கொண்டாள். கணவனும் அண்ணனும் எப்போது வேண்டுமானாலும் அடித்துக் கொள்வார்கள் என்ற பயத்தில் அவள் வீட்டிலேயே இருக்க, பயந்தது நடந்ததால் அடுத்ததை மறந்தவள் மான்விழி வருகையை கொண்டாடுகிறாள் உள்ளுக்குள்.

 

“தங்கம் காலைல சீனி கூட சாப்பிடலாம் டா. ஆனா, எண்ணையில சுட்ட பூரி தான் சாப்பிடக்கூடாது.” பயம் காட்டும் அளவிற்கு ரகுவரனின் குரல் இருந்தது.

 

குதூகலத்தில் இருந்த மான்குட்டியின் கண்கள் கேள்வி பாவனையோடு, “ஏன் அப்பா?” என்றிட,

 

“ஆயில் நம்ம உடம்புக்கு நல்லது இல்ல தங்கம். அதுவும் பூரி நிறைய எண்ணெய் எடுக்கும். காலையில தான் நம்ம உடம்பு ஃபுல் எனர்ஜிய கொடுக்க ரெடியா இருக்கும். அப்போ எண்ணெயில சுட்ட பூரிய வயித்துக்குள்ள அனுப்புனா வயிறு மந்தமாகி உடம்பு முழுக்க மந்தமாகிடும்.” என்றான்.

 

“குட்டிமா அதெல்லாம் என்னைக்காது ஒரு நாள் சாப்பிட்டா ஆகாது.” என ரகுவரனை சலிப்போடு பார்த்து ஆகாஷ் கூற,

 

மகளின் வயிற்றில் கைவைத்து, “என் தங்கத்துக்கு இருக்கிறது இத்துனூண்டு வயிறு. அதுல இவன் சொல்ற மாதிரி ஒரு நாள் போனா கூட ஆபத்து தான். என் தங்கம் வயித்துக்குள்ள ஃபுல் எனர்ஜி சாப்பாடு மட்டும்தான் இருக்கணும்.” என்று கிச்சுகிச்சு மூட்ட, “அ…அப்பா மான் குட்டிக்கு கூசுது.” என்று வளைந்து நெளிந்தாள் மான்விழி.

 

 

“அப்போ ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி நீங்க பூரி சாப்பிட்டீங்களே உங்க வயித்துக்கு ஒன்னும் ஆகாதா” என்ற சதீஷின் குரலில் ரகுவரனின் பார்வை அவன் மீது செல்ல,

 

“மான்குட்டி அப்பா ஹீரோ அவருக்கு ஒன்னும் ஆகாது.” தந்தைக்கு முன் பதிலளித்தாள் மகள்.

 

சதீஷை கண்டு நக்கல் செய்த ரகுவரன், “என் பொண்ணு இருக்கிற வரைக்கும் ஒருத்தனும் என்னை ஒன்னும் பேசிட முடியாதுடா. போய் வேலை வெட்டிய பாரு.” என்றிட, “எங்க வேலை வெட்டிய பார்க்க விடுறீங்க? விடிஞ்சதும் ஒரு சண்டை ராத்திரி ஒரு சண்டைன்னு உங்கள தடுத்து விடுறதே எங்களுக்கு பொழப்பா போச்சு.” அவன் குரலில் அத்தனை புலம்பல்.

 

சின்ன மாமனின் வார்த்தையில், “அப்பாவும் மாமாவும் டான்ஸ் தான பண்ணாங்க. நீங்க என்ன சின்ன மாமா சண்டைனு சொல்றீங்க.” என்று சந்தேகம் கேட்டாள் மான்விழி.

 

சண்டையில் முறைத்துக் கொண்டிருந்த காளைகள் இருவரும் ஒரு சேர முறைத்தார்கள் சதீஷை. கூடவே வீட்டிலிருந்த அனைவரும் அவனை முறைக்க, “குட்டிமா இது அந்த சண்டை இல்ல.” என்று குழந்தையை சமாதானப்படுத்த அருகில் வர,

 

 

“எந்த சண்டை?” அடுத்த கேள்வியை கேட்டாள் மான் குட்டி.

 

‘அப்பனுக்கும் மாமனுக்கும் கொஞ்சம் கூட சளைச்சது இல்லை.’ என்று செல்ல மருமகளை திட்டிக்கொண்டவன், “அதான்டா குட்டிமா அந்த சண்டை.” என்று கராத்தே ஸ்டைலில் கைகளை வைத்து ரகுவரன் பக்கம் திரும்பினான்.

 

 

“கோமாளி சமாளிக்கிற வேலையை பாருடா.”  ரகுவரனின் வெடுக்கின்ற பேச்சில் கை அப்படியே ஆகாஷ் புறம் திரும்ப,

 

“ச்சீ த்தூ!” என்றான் அவனும்.

 

இருவரிடமும் அசிங்கப்பட்டவன் கைகளை மான்குட்டி பார்த்தவாறு வைத்து, “டிஷ்யூம் டிஷ்யூம் சண்டை இல்ல இதுக்கு பேரு டான்ஸ் சண்டை. சண்டை போடுற மாதிரியே டான்ஸ் ஆடுவாங்க.” என்று பல்லைக் காட்டினான்.

 

 

தெளிவாக இருந்த மான்விழி சின்ன மாமனின் பேச்சில் தலையை மீண்டும் சொரிந்தாள். மகள் அறியாத வண்ணம் ரகுவரன் அவன் முதுகில் ஓங்கி குத்த, அவனுக்கு அடுத்ததாக ஆகாஷ் குத்தினான். பின்னால் நின்றிருந்த இனன்யா கணவனின் உயிருக்காக வேண்டுதல் வைக்க,

 

“இவனை யாரு தானா சிக்க சொன்னது.” என்று ரகசியம் ஓதினார் லட்சுமி காதில் சாந்தி.

 

சிக்கிக்கொண்ட எலியாய் மருமகள் முன்பு எதையும் காட்டாமல் அப்படியே அமர்ந்திருந்தான் சதீஷ். மான்விழி தொடர்ந்து கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்க, அவன் முதுகு மத்தளமானது இருவரின் கைக்கும். வலி பொறுக்க முடியாமல் ஒரு கட்டத்தில் சதீஷ் கத்த,

 

“என்ன ஆச்சு குட்டி மாமா” என்று புது கேள்வியை கேட்டாள் மான்விழி.

 

 

“சண்டை போட்டதை உன்கிட்ட சொல்லிட்டன்னு அடிக்கிறாங்க குட்டிமா.” பாவம் வலி பொறுக்க முடியாமல் மருமகளிடம் தன் ஆதங்கத்தை கொட்ட, அவனை முறைத்து பார்த்த இருவரும் கைகளை ஒன்று சேர்த்துக் கொண்டு வேகமாக ஒரு குத்து விட்டனர் நடு முதுகில்.

 

 

பேச்சு வரவில்லை அதன் பின் அவனுக்கு. குட்டி மாமனின் அசைவில்லா உருவத்தை தொட்டுப் பார்த்தவள் கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டே செல்ல, “தங்கம் உன் குட்டி மாமனுக்கு காலையிலேயே என்னவோ ஆயிடுச்சு. அதான் உன்ன போட்டு குழப்பிக்கிட்டு இருக்கான். நீங்க வாங்கடா நம்ம ரூமுக்கு போகலாம். தம்பி இந்நேரம் எந்திரிச்சிருப்பான்.” என்றதும் தம்பியின் நினைப்பில் வேகமாக ஓடினாள்.

 

மகள் சென்றதும் அங்கிருந்து அனைவரையும் முறைத்தவன், “நீங்க எல்லாரும் அவகிட்ட பேசுவீங்கன்னு தெரியும். சொல்லி வச்சுடுங்க இந்த வீட்டுக்குள்ள இனி அவ வரக்கூடாது. என் விஷயமும் சரி, என் குழந்தைங்க விஷயமும் சரி தலையிட அவளுக்கு எந்த உரிமையும் இல்ல. அதையும் மீறி நீங்களோ இல்ல அவளோ எங்க கிட்ட வந்தீங்க இந்த ரகுவரன் நடவடிக்கை பழைய மாதிரி இருக்கும்.” என்றான் சீற்றத்தோடு.

 

இவ்வளவு நேரம் சிரித்த முகமாக கொஞ்சியவன் மகள் தலை மறைந்ததும் காட்டும் கோபக் கனலில் சற்று நேரம் நிறுத்தி வைத்திருந்த கோபமும் பயமும் அங்கிருந்த அனைவருக்கும் மீண்டும் தோன்ற துவங்கியது. உடனே ஆகாஷ் அவனுக்கு பதில் கொடுக்க முயல, இனியா தடுத்து விட்டாள்.

 

அண்ணனுக்கு துணையாக நிற்கும் மனைவியை முறைத்தவன், “இந்த விஷயத்துல நீ தலையிடாத இனியா. எல்லா நேரமும் சும்மாவே இருக்க முடியாது. இவனால தான் அவ வீட்டை விட்டு போனான்னு தெரிஞ்சும் எப்படி பேசுறான் பாரு.” பல்லிடக்கில் வார்த்தைகளை வெளியிட்டான்.

 

 

“ஆமாடா அவ என்னால தான் போனான்னு எனக்கு நல்லா தெரியும். அதுக்கு என்ன பண்ண சொல்ற? புருஷன் பேச்சைக் கேட்கலன்னா  வெளிய போய் தான் ஆகணும். குடும்பத்தை விட மத்ததை பெருசா நினைக்கிறவ எனக்கு வேணாம்.  இனி என் வாழ்க்கையில மகிழினி இல்ல.” என்ற ரகுவரன் குறையாத கோபத்தோடு அவர்கள் இருக்கும் வீட்டிற்கு படியேறினான்.

 

செல்லும் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த வீட்டில் இருக்கும் யாருக்கும் தெரியாது மகிழினி எங்கு இருக்கிறாள் என்று. இவ்விருவருக்கும் நடுவில் நடந்த பிரச்சனைகளை வேகமாக ஓட்டி பார்த்தவர்கள் தயாரானார்கள் இனி வெடிக்கப் போகும் பிரச்சனைகளுக்கு.

இந்த படைப்பைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
+1
23
+1
22
+1
1
+1
0

    உங்கள் மேலான கருத்தை பதிவிட்டு எழுத்தாளரின் எழுத்துக்கு நாணயங்களையும் வழங்கி ஊக்குவியுங்கள் 

    4 Comments